|
عشق در انتهای تاریکی روشنی یافت و در سخت ترین دقایق جاودانه ماند و بر سنگ ترین دل ها ارزانی گشت و هیچ کس او را نیاموخت که عشق آموختنی نیست بهتر از هر چیز دیگر آمدنی است و عاشقان تا زمانی که عشق بر آنان نظر نکرد هرگز خود را عاشق نیافتند و ماه هرگز خود را زیبا ندید مگر شب های مهتابی و ستاره هرگز بر خود ننازید مگر لحظه های با خدا بودن و ابر هیچ گاه گریان نشد مگر آنکه مکافات عاشقی کشد و خداوند هیچ گاه از من نرنجید مگر روزی که عشق را به دست باد سپردم و او را افسون تر از همیشه فراموش کردم. + نوشته شده در پنجشنبه هفتم آذر 1387 11:10 توسط مهتاب |
|